เรื่องสยองขวัญ “ถนนสายมรณะ” เส้นทางหลอนในตำนาน ถนนหมายเลข44

หัวข้อในบทความผี

เรื่องสยองขวัญ

เรื่องเล่าสยองขวัญวันนี้จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับถนนเส้นหนึ่งที่ขึ้นชื่อว่ามีความหลอนเป็นอย่างมาก ชาวบ้านที่อาศัยอยู่บริเวณแถวนั้นบอกว่าถนนเส้นนี้มีชื่อว่า “ถนนสายมรณะ” เนื่องด้วยถนนเส้นนี้เป็นทางที่เปลี่ยวเป็นอย่างมาก ข้างทางแถบจะไม่มีบ้านคนอยู่อาศัยเลย ขนาดสถานีเติมน้ำมันก็ยังไม่มี ถนนเส้นนี้เป็นเส้นทางตรงยาว ถนนหมายเลข 44 เป็นเส้นทางระหว่าง สุราษ-กระบี่ ไปรับทราบถึงประสบการณ์สยองขวัญกันเลย

ผมมีประสบการณ์สยองขวัญมาให้เล่าสู่กันฟัง ผมมีอาชีพเป็นพนักงานซ่อมบำรุง ผมสามารถซ่อมมอเตอร์ต่างๆ จะไซด์ไหน ลูกเล็ก ลูกใหญ่ ไม่ว่าจะแก้ไขหรือซ่อม จะอุตสาหกรรมใหญ่หรือเล็กตัวผมนั้นทำได้หมดเพราะว่าผมทำอาชีพนี้เป็นเวลามายาวนานถึง 10 ปีแล้ว ผมมีฐานลูกค้าที่แน่นและค่อนข้างจะเยอะ ลูกค้าของผมแนะนำกันปากต่อปากชื่อเสียงของผมก็เลยมีเยอะพอสมควร 

ส่วนตัวผมไม่ว่าลูกค้าจะอยู่ไกลหรือใกล้ผมไปหมด แต่คงจะคิดค่าเดินทางก็เท่านั้น วันหนึ่งผมกำลังซ่อมมอเตอร์ให้กับโรงงานแห่งหนึ่งที่อยู่บริเวณแถวบ้านผมเอง ขณะนั้น เจ้าของโรงงานได้เดินมาหาผมและได้คุยกับผมว่า “คุณผมอยากให้คุณไปซ่อมมอเตอร์ที่โรงงานน้องของผม เดี๋ยวผมให้เบอร์โทรของคุณไปที่น้องของผมนะ อย่าทำให้ผมผิดหวังละผมคุยไว้เยอะสะด้วย” พอผมได้ยินแบบนั้นผมรู้เลยว่าเจ้าของโรงงานมั่นใจในตัวผม

ผมจะไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน สักพักมีเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของผม ก็เป็นน้องชายของเจ้าของโรงงานโทรมา เขาก็บอกผมให้ไปซ่อมมอเตอร์ที่โรงงานของเขา และเครื่องจักรนั้นก็หยุดทำงานแล้วด้วย เขานัดให้ผมเข้าไปดูที่โรงงานตอนเที่ยงของวันพรุ่งนี้ เส้นทางที่ผมจะต้องไปนั้นค่อนข้างไกล และต้องผ่านถนนหมายเลข44 พอมาถึงวันรุ่งขึ้นผมออกเดินทางไปที่โรงงานที่ได้นัดไว้เมื่อวานให้ทันเวลา

ครั้งนี้ผมต้องเดินทางออกไปไกลกว่าปกติ ซึ่งเวลาผมรับงานจริงๆแล้วจะไม่รับงานเกินบริเวณบ้านมากสักเท่าไหร่เพราะถ้าผมต้องซ่อมบำรุงจะได้ไปกลับบ้าน เพื่อทำการซ่อมให้เสร็จภายในวันนั้นเลย แต่ครั้งนี้ผมอาจจะต้องใช้เวลาในการซ่อมเกินหนึ่งวัน ผมขับรถมาเรื่อยต้องผ่านถนนหมายเลข 44 ถนนเส้นนี้ไม่ค่อยมีรถวิ่งสักเท่าไหร่ บรรยากาศสองข้างทางมีแต่ต้นไม้เป็นแนวป่าเขียวชอุ่มเป็นทางตลอดเส้นทาง

ถนนสายมรณะ 1

พอผมขับรถพ้นถนนเส้นหมายเลข 44 ก็เดินทางไปอีกนิดถึงโรงงานของลูกค้าทันที หน้างานของผมในวันนั้น ลูกค้าให้ผมถอนมอเตอร์ไปซ่อมทันที ผมจึงต้องทำการรื้อถอดมอเตอร์ออกเสร็จก็เป็นเวลาช่วงเย็นแล้ว ผมก็ได้เดินทางกลับ ตอนนี้บรรยากาศไม่เหมือนกับขามาเลย ถนนเส้นนี้ถึงจะยังไม่มืดแต่ถนนเส้นนี้ดูเปลี่ยวน่ากลัวเป็นอย่างมาก บรรยากาศเหมือนคนละโลกกับตอนกลางวันที่มีแสงมากเลย

ผมต้องรีบแล้ว ผมจึงเร่งขับรถให้พ้นถนนเส้นนี้ก่อนจะไม่มีแสง ในระหว่างที่ผมขับรถไปในเส้นหมายเลข44 สายตาของผมดันไปเห็นด้านขวาที่เกาะกลางถนนมีคนสวมชุดสีขาวเหมือนชุดปฏิบัติธรรมยืนกลางแขนอยู่ ซึ่งพอผมคิดดูแล้วเกาะกลางนี้มันจะมีคนมายืนได้ยังไงเมื่อเกาะกลางนี้ก็มีแต่ต้นไม้เป็นเกาะกลางขนาดใหญ่มากกว่าปกติทั่วไป หรือผมอาจจะตาเบลอเอง ผมคงทำงานใช้สายตามาทั้งวันอย่าคิดมากเลยผมบอกกับตัวเอง

วันรุ่งขึ้นผมก็ได้นำมอเตอร์ที่ซ่อมไปติดตั้งที่โรงงานลูกค้า ผมวางแผนเลยว่าต้องไปช่วงเช้าติดตั้งให้เสร็จก่อนแต่พอไปถึงหน้างานจริงเกิดปัญหาต่างๆคือ ไฟฟ้าที่โรงงานดันดับไม่ติดสะงั้น สุดท้ายงานของผมก็ดันเสร็จในช่วงเย็นเกือบค่ำ ผมใจไม่ดีเลย พอผมเสร็จงานเฮียเขาก็เดินมาจ่ายค่างานให้ผม เฮียก็ได้ถามกับผมว่า “บ้านอยู่ไหน แล้วกลับทางไหน” ผมเลยว่าเฮียไปว่า ผมต้องเดินทางผ่านถนนหมายเลข 44 เฮียก็ได้เตือนผมว่า

“ต้องขับรถผ่านถนนเส้นนั้นมันเปลี่ยวมากนะ อย่าหยุดรถกลางทางถ้าไม่จำเป็น น้ำมันรถก็เติมให้เต็มเผื่อเอาไว้เลยอย่าให้หมดกลางทางเพราะถนนเส้นนั้นไม่มีปั๊มน้ำมัน แล้วก็ล็อครถให้ดีๆละ ถนนเส้นนั้นอันตรายมันเยอะ” ผมได้ฟังก็คิดว่าเฮียคงกลัวอันตรายเกิดขึ้นกับผม ในเวลานั้นผมเดินทางออกจากโรงงานหกโมงกว่าๆ ผมคิดถึงเมื่อวานที่เจอคนชุดขาวยืนกลางเกาะถนนในระหว่างที่ผมขับรถ

ถนนสายมรณะ 2

สิ้นความคิดผมได้เห็นคนชุดขาวนอนอยู่ข้างถนน เขาก็ได้ยืนขึ้นมากางแขนเหมือนเมื่อวานเลยผมตกใจมากเพราะเป็นคนเดียวกับเมื่อวาน ผมได้เร่งความเร็วรถทันที พอขับไปไม่นานก็มีรถวิ่งมาจากด้านหลังผมได้หลบให้เขาแซงไปเป็นรถกระบะป้ายแดง ความเร็วรถคันนั้นไม่ได้เร็วไปกว่าผม แต่สิ่งที่ผมเห็นท้ายรถกระบะนั้นเป็นคนใส่ชุดสีขาวคนนั้นยืนกางแขนอยู่ ผมได้เหยียบเบรกเกือบจะจอดแต่คำพูดของเฮียก็ดังขึ้นมาในหูว่า

ห้ามไม่ให้จอดรถ ผมเลยกลับมาเหยียบคันเร่งต่อแต่ให้กระบะคันนั้นไปไกลสะก่อน ผมผ่านประสบการณ์นี้มาค่อนข้างน่ากลัว เหมือนจะทำให้ผมเสียสติ หลังจากนั้นผมก็ไม่รับงานที่ต้องผ่านไปถนนหมายเลข 44 อีกเลย ถึงจะให้เงินเยอะแค่ไหนผมก็จะไม่ผ่านไปเด็ดขาด ตอนนี้ผมยังกลัวอยู่เลยว่า ใครกันที่ใส่ชุดขาวมายืนกางแขนให้ผมเห็นอยู่หลายครั้ง เขาต้องการอะไรผมยังหาคำตอบไม่ได้เลย

ที่มาข้อมูล

Youtube.com

Tag ผี
Annabelle (1) ข่าวผี (13) ควายธนู (1) คำสาปบนดอยสูง (1) คืนพุธมุดผ้าห่ม (1) ตำนาน (197) ตำนานสยองขวัญทั่วโลก (1) ตำนานสยองทั่วโลก (2) ตึกร้างสยอง (1) ตุ๊กตาผี (1) น้ำตกไพรสวรรค์ (1) บูกี้แมน (1) บ้านร้างในประเทศไทย (1) ปราสาทผีสิง (1) ป่าผีเฮี้ยนของประเทศอังกฤษ (1) ผีกระสือ (1) ผีกระหัง (1) ผีญี่ปุ่น (2) ผีต่างประเทศ (67) ผีที่คนเจอบ่อยที่สุด (1) ผีอาเซียน (1) ผีฮานา (1) ภาพติดวิญญาณ (3) ภาพถ่ายติดวิญญาณ (4) มหาลัยสยองขวัญ (4) วิญญาณเฮี้ยนในจังหวัดตาก (1) วิธีการเห็นผี (1) ศุกร์ที่ 13 (1) สถานที่หลอน (64) สยองขวัญจากพันทิป (1) สไตล์การปรากฏตัวของผี (1) หนังผีไทย (1) ฮาจิซาคุ (1) เก้าอี้ผีสิง (1) เทเค เทเค (Take Take) (1) เรื่องผี (16) เรื่องเล่าผี (263) แฟรงเกนสไตน์ (1) โรงเรียนผี สุดหลอนของไทย (1) โรงเรียนหลอน (3) โรงแรมหลอน (2)